Wat houdt het verdrag over de nucleaire veiligheid in ?
Vandaag maken 61 Staten of organisaties deel uit van het Verdrag; de meeste hiervan zijn Staten die nucleaire installaties exploiteren maar er zijn er ook andere, soms buurlanden van deze eerste, die geen installaties hebben, maar die zich betrokken voelen bij de nucleaire veiligheid. India is een van de laatste staten die tot het verdrag is toegetreden en zijn toetreding is niet onopgemerkt voorbijgegaan.
Het Verdrag verplicht de verdragsluitende partijen om de beginselen van de verschillende artikelen toe te passen. Deze omvatten alle relevante materies voor de oprichting van een volwaardig nationaal systeem dat geschikt is om een hoog niveau van veiligheid te garanderen. In het bijzonder dienen we hierbij het belang dat aan de volgende principes en elementen wordt gehecht, te onderlijnen:
- Voorrang aan de nucleaire veiligheid bij de exploitatie van kerncentrales;
- Regelmatige en grondige controle van de veiligheid van de installaties;
- Opstellen van een wettelijk kader waarin strikte criteria worden gedefinieerd inzake de aflevering van de vergunningen en de exploitatie van installaties en waarbij de veiligheidsautoriteiten hun reglementaire inspectie- en evaluatieopdrachten onafhankelijk kunnen uitvoeren;
- De veiligheidsautoriteiten voldoende financiële en menselijke middelen verschaffen;
- Een duidelijke verdeling van de verantwoordelijkheden binnen het nationaal systeem doorvoeren. De uiteindelijke verantwoordelijkheid met betrekking tot de veiligheid van de installatie bij de exploitant leggen;
- Rekening houden met de menselijke en organisatorische factoren bij de evaluatie van de veiligheid;
- De blootstelling van de werknemers en de bevolking aan ioniserende stralen op een zo laag mogelijk niveau houden;
- Voorbereiden en regelmatig testen van de interventieplannen met het oog op de bescherming van de werknemers en de bevolking in geval van incidenten of ongevallen die radiologische gevolgen kunnen hebben.
