Het FANC becommentarieert de belangrijkste resultaten van het seminarie over de interventionele radiologie dat het op 25 maart ll. georganiseerd heeft.
participation to the workshop (number of participants=122:venue capacity=120)
- Bemerkingen bij de belangrijkste resultaten
- Executive summaries
- Conclusies van het panel van de experten
Interventionele radiologie is het gebruik, in de geneeskunde, van toestellen die röntgenstralen uitzenden voor de begeleiding van bepaalde interventies en invasieve procedures, in het bijzonder binnen het domein van de cardiologie en de vasculaire geneeskunde. Dit soort techniek dat in volle expansie is en waardoor vele levens gered worden, leidt spijtig genoeg vaak tot blootstellingen aan hoge doses röntgenstralen. Dit is te wijten aan de duur en aan de moeilijkheid van de procedures waarbij lange scopietijden en vele beeldopnames nodig zijn. Deze blootstellingen aan röntgenstralen zijn zo belangrijk dat ze radiologische letsels kunnen veroorzaken bij de patiënten, in het bijzonder op het niveau van de huid. De practici die deze onderzoeken uitvoeren, worden zelf ook aan veel hogere doses blootgesteld dan in de klassieke radiologie.
Omwille van deze redenen hebben de Europese autoriteiten enkele jaren geleden een richtlijn uitgevaardigd waarin werd opgelegd dat de doses waaraan de patiënt wordt blootgesteld, moeten worden gemeten en dat de artsen met deskundigen in de medische stralingsfysica moeten samenwerken om de door de procedures veroorzaakte doses zo veel mogelijk te beperken en om daarnaast te kunnen garanderen dat men de vereiste en toereikende beeldkwaliteit bekomt om een betrouwbare diagnose te kunnen stellen en dus tot een optimale behandeling te kunnen komen.
In de lijn van deze Europese eisen heeft het FANC een omvangrijke studie gefinancierd. Deze vormt evenwel slechts het begin en ze zal door andere meetcampagnes gevolgd worden. De studie, die gesteund werd door de Hoge Gezondheidsraad, werd in België gedurende twee jaar uitgevoerd in samenwerking met verschillende universiteiten, onderzoekscentra en ziekenhuizen. Niet minder dan 8 centra voor cardiologie en 17 diensten voor interventionele radiologie hebben hieraan deelgenomen. En op het seminarie dat op 25 maart door het FANC georganiseerd werd, werden de belangrijkste resultaten hiervan aan 120 specialisten, waaronder artsen-radiologen, cardiologen, vaatchirurgen, anesthesisten, arbeidsartsen, deskundigen in de medische stralingsfysica en deskundigen in de stralingsbescherming voorgesteld.
De studie heeft in de eerste plaats bevestigd dat de doses die met deze procedures verbonden zijn, hoog zijn. Vervolgens heeft ze vooral aangetoond dat de doses voor eenzelfde diagnostisch of therapeutisch resultaat zeer sterk kunnen verschillen tussen de verschillende centra en diensten onderling. De oorzaken van deze onnodige bestraling werden geanalyseerd en dit heeft de mogelijkheid geboden om een reeks aanbevelingen voor een goede praktijk uit te vaardigen die betrekking hebben op de keuze, het onderhoud en de goede staat van de uitrusting in het kader van kwaliteitsborgingsprogramma's, evenals op de te verkiezen technieken en procedures. De noodzaak om de opleiding en de training van de practici te verbeteren en om hen een continue opleiding te garanderen, was ook een van de bevindingen. De studie heeft het mogelijk gemaakt alarmniveaus te definiëren die gemakkelijk in de loop van het onderzoek gecontroleerd kunnen worden en waardoor de arts verwittigd wordt in geval er een risico bestaat op een huidletstel bij de patiënt. Het belang van een betere bescherming van de medische staf zelf werd eveneens aangetoond, en dit in het bijzonder door de opvolging van de dosis die ter hoogte van de ogen werd ontvangen (ernstig risico op vroegtijdige ontwikkeling van cataract).
De "Executive summaries" van deze studie en de conclusies die eruit getrokken werden door het panel van specialisten dat aan de ronde tafel uitgenodigd was, zijn op de website van het FANC gepubliceerd.
Het FANC is het Belgisch overheidsorgaan dat als opdracht heeft de bevolking, de werknemers en het leefmilieu te beschermen tegen de gevaren van ioniserende straling.
17 Mei 2006
